Sum: Forty Tales from the Afterlives (David Eagleman)

Sum

God mag dan al een hele tijd dood zijn (volgens Nietzsche), maar dat zegt natuurlijk nog niets over het hiernamaals. Over die zaak moet je, als wetenschapper met een open geest, toch iets zinnigs kunnen zeggen. Als je de wetenschappelijke methode rigoureus toepast, waarnemingen verzamelt, een theorie opbouwt, experimenten bedenkt om die te staven, bijstuurt als de resultaten een andere werkelijkheid laten zien dan je theorie impliceert.

Ik kan zo al zeker 47 namen opnoemen van mensen die het geprobeerd hebben, fysici, psychologen, zelfs 2 Nobelprijswinnaars. Geen van hen heeft resultaat geboekt.

Maar stel nu dat je met een verwante, gevoelige ziel af zou spreken dat wanneer 1 van jullie sterft, die vanuit het hiernamaals zo snel mogelijk een boodschap stuurt. De andere concentreert zich dan om het bericht te ontvangen. Uit zo een experiment moet toch iets te leren zijn.

En dus draait Thomas Lynn Bradford op een avond de gaskraan open. In haar verduisterde appartement concentreert Ruth Doran zich. Later die week kopt de krant: “Medium hoort niets”.

 

2e poging.

God mag dan al een hele tijd dood zijn (volgens Nietzsche), maar dat zegt natuurlijk nog niets over het hiernamaals. Over die zaak moet je, als wetenschapper met een open geest en gevoel voor literatuur, toch iets zinvols kunnen zeggen. Als een collectie kortverhalen, misschien. Die de lezer doen nadenken, over hoe het daar zou kunnen zijn, en vooral over hoe het hier is.

 

Uit het Latijn: “sum”, ik ben.

In het hiernamaals herbeleef je al je ervaringen uit deze wereld, maar in een andere volgorde: alle gelijkaardige momenten volgen elkaar op.

1 jaar boeken lezen. Anderhalve week reviews schrijven voor leesmenu. 2 uur trots zijn dat je schrijfsel gepubliceerd zijn, 6 minuten je zorgen maken of er toch geen schrijffout is blijven staan.

1 jaar looptraining, 4 dagen staan wachten in de regen en kou voor de start. 15 dagen marathons, 3 uur je afvragen waar je in gods heren naam aan begonnen bent. 10 minuten euforie terwijl je over de finish komt. Je zweet kriebelt, maar je moet wachten tot die ene, 200 dagen lange douche.

51 dagen voor je kleerkast staan en twijfelen wat je gaat aandoen. 9 dagen doen alsof je snapt waar het gesprek over gaat. 6 maanden TV reclame kijken. 4 weken in gedachten verzonken, twijfelen of je toch niet beter iets anders zou gaan doen. 18 dagen voor de frigo staan, 3 jaar eten. 14 minuten puur geluk. 3 maanden de was doen. 2 dagen je veters knopen. 3 dagen de verdeling van de restaurant-rekening uittellen. 67 dagen met een gebroken hart. 4 minuten je afvragen hoe je leven er zou uit zien als je de volgorde van de gebeurtenissen kon veranderen.

In dit hiernamaals beeld je je iets zoals je aardse leven in. Een leven waarin alles in kleine stukjes gebeurt, waar alle momenten weer voorbijgaan, waar je van de ene ervaring naar de andere kan springen, zoals een kind van de ene plas water naar de volgende.

Nog 39 levens te gaan.

 

(foto:cover van de paperback uitgave, Canongate Books Ltd, ASIN: B00CB5H3JS)

Written by