Geen hemel, wel sterren

een-wereld-zonder-hemel 680x1044

Laten we even terugschakelen naar mijn allereerste recensie op Leesmenu, waarin ik twee jeugdboeken vergeleek met de populaire Hongerspelen van Suzanne Collins. Een van die twee boeken, namelijk Een Wereld Zonder Hemel van Veronica Rossi, is nu een volwaardige trilogie die op z’n minst een eigen recensie waard is.

Tijd dus om even die oude recensie te recapituleren: In het eerste boek van de Een Wereld Zonder Hemeltrilogie moeten Aria en Perry, twee achttienjarigen die elkaar niet kunnen uitstaan vanwege hun totaal verschillende achtergrond, noodgedwongen samenwerken om hun familie, Aria’s moeder en Perry’s neefje Talon, terug te vinden. Het is een echte pageturner door enerzijds het constante gevaar van de dodelijke Aetherstormen en anderzijds de ontluikende liefde die een basisingrediënt is van elk Young Adultboek. Wat het boek ook interessant maakt is de constante afwisseling tussen Aria’s en Perry’s perspectief, waardoor je als lezer veel beter kan zien hoe verschillend ze eigenlijk wel zijn en hoe groot de invloed van hun geboorteplaats nu eenmaal is op hun manier van omgaan met verschillende situaties.

Het hoge pageturnergehalte en snelle tempo van de actie trekt zich door in het tweede en derde boek van de trilogie. De Eindeloze Nacht speelt zich vooral af bij de Getijen, de stam waar Perry nu Bloedheer van geworden is, en de Hoorns, de stam waar Liv, de zus van Perry en vriendin van Raas, “gevangen” (it’s complicated) wordt gehouden. Hierdoor komen er ook een hele rits belangrijke personages bij en als het al even geleden is dat je het vorige boek gelezen hebt, is de kans groot dat je in de verste verte helemaal niet meer weet wie nu precies wie is. Aan de andere kant is die variatie aan personages wel verademend aangezien je als lezer je niet blind staart op de hoofdpersonages. Een ander punt waar Rossi zeker een klein applausje voor verdient is het feit dat er géén typische liefdesdriehoek à la Katniss, Peeta en Gale van de Hongerspelen te vinden is in Een Wereld Zonder Hemel, waardoor de amoureuze spanning vooral komt door de verschillende ups en downs waarmee elk jong koppel – zeker als dit koppel zich in een permanente gevarenzone bevindt – te maken krijgt. Als gevolg van dit gebrek aan liefdesdriehoeken worden de twee mannelijke hoofdpersonages ook niet als concurrenten beschouwd, maar vullen ze elkaar eerder aan: Perry, de stoere, mysterieuze alpha male, en Raas, de humoristische, nonchalante en o zo knappe beste vriend. Ook het vrouwelijk hoofdpersonage, Aria, is goed uitgewerkt en haar evolutie doorheen de drie boeken is realistisch en geloofwaardig. In het derde boek komen de werelden van Aria en Perry op een grotere schaal bij elkaar, en wordt de spanning verhoogd door een naderende catastrofe (uiteraard!). Het Stille Blauw zit dus ook boordevol actie, maar de vele gebeurtenissen volgen elkaar logisch op en worden afgewisseld met momenten waarop de auteur focust op de personages. Een Wereld Zonder Hemel is dus op alle vlakken mooi in evenwicht.

In het genre van de Young Adult dystopia verdient de trilogie het zeker om op een hoge plaats te staan. Rossi stelt haar personages op een zeer goede manier voor, en door een aantal verrassende wendingen vermijdt ze haar lezers een been there, done that-gevoel te geven. De achtergrondgeschiedenis en de wereld van de Inlingen (de Bolsters) kon nog wat beter uitgewerkt worden maar aangezien de actie zich vooral in de buitenwereld afspeelt, doet dit niets af aan het verhaal in het algemeen. De manier waarop Rossi de personages weergeeft en de ontwikkeling van het verhaal zorgen ervoor dat Een Wereld Zonder Hemel toch vier sterren waard is.

Written by